Po­li­ti­se­rend pro­gram­me­ren

Steeds vaker brengen kunstenaars werk dat hun persoonlijke relatie tot het politieke klimaat zichtbaar maakt, op podia en in expohallen. Het programmeren van disruptieve en politiserende kunst in een gepolariseerde samenleving vraagt om voldoende kennis en handelingsvaardigheid van zowel programmatoren als instellingen. Onderzoek toont aan dat het politiserend karakter van een kunstpraktijk, ondanks goede intenties, vaak onbedoeld wordt afgezwakt, geïnstrumentaliseerd of zelfs tegengewerkt. Er is daarom nood aan kaders en methodes waarmee instellingen de politiserende kracht van kunstpraktijken kunnen versterken. De inzet is het creëren van een creatief klimaat waarin disidentificatie, humor, nuance en subversie de polarisatie actief kunnen destabiliseren.

Tijdens deze opleidingsdag verkennen we politiserende kunstpraktijken niet enkel als esthetisch fenomeen, maar als strategie om dominante beeldvorming te bevragen en te ontregelen. We verdiepen ons in het concept ‘desidentificatie’, aan de hand van het werk van José Esteban Muñoz, Stuart Hall en Judith Butler. Via casestudy’s en fragmentanalyses onderzoeken we hoe queer, raciale en andere gemarginaliseerde praktijken frictie creëren, ongemak omarmen en met humor, nuance en subversie polarisatie doorbreken. Aan het einde van de dag beschik je over kaders en handvatten om de politiserende kracht van kunstpraktijken te herkennen, versterken en zorgvuldig te positioneren binnen programmatie en presentatie.